NL EN
DE FR
Bezoekers van het arboretum

Bezoekers van het arboretum


Het Depot is voor vaste bezoekers op vele manieren een bron van inspiratie. Gerda van de Goor vindt rust en schoonheid in Arboretum De Dreijen.

 

Je wandelt hier door een sprookjestuin
“Ik bezoek de tuin elke week minstens één keer. Ik blijf zo’n anderhalf uur. Ik heb altijd mijn digitale camera bij me en ben dan benieuwd wat er nu weer op mijn pad komt. Ik loop eerst naar de vijver, daarna bepaal ik wat ik verder doe. Onderweg kom ik dan al het een en ander tegen. Onder een boom een heksenkring. In de uitholling van een beuk zomaar een stapel paddestoelen. Even op een bankje zitten en dan is er ineens een eekhoorntje, dat zich ook nog laat fotograferen! Op de grond een blad bezaaid met regendruppels. In zoiets kleins zie ik de wereld, in elke druppel weerkaatst de zon. Je wandelt hier door een sprookjestuin. Ik ben een geboren Wageningse en woon nog steeds in Wageningen. Toen de tuin nog van de universiteit was, kwam ik er ook regelmatig maar niet zo vaak als nu. Ik ben hier wekelijks gaan wandelen na het overlijden van mijn zusje in maart 2012. Bij Het Depot komen de meeste mensen voor de beeldengalerij, maar buiten voel ik me thuis. Het is me in de tuin inmiddels heel vertrouwd. Zodra ik door het hek loop, stap ik een andere wereld binnen en laat ik alle dagelijkse zorgen achter me.

 

Er is zoveel te zien. Ik hou erg van de wisseling van de seizoenen. Alles op zijn tijd. Van het voorjaar vanwege de belofte dat alles wat onder de grond zat weer opkomt, ontluikt. Een wonder. In het najaar zijn er de verstilling en de kleuren. In de vroege zomer was ik geobsedeerd door de vijver. Wat daar allemaal gebeurt! Libellen, waterjuffers, kikkers, visjes, salamanders: het is een wereld op zich. Er staat een boom die ‘praat’ als het waait, zijn takken schuren tegen elkaar. De weerspiegeling van wolken in het water...

 

Ik fotografeer alles wat me opvalt. Ik zag, het was al ver in de herfst, een zachtblauw bloemetje. Het leek van flinterdun papier, dan vraag ik me af hoe het kan dat er zoiets moois bestaat. Voel ik me bevoorrecht dat ik dit mag zien. De pure schoonheid van pioenrozen als ze bloeien in rood, roze en wit, met hun prachtige harten. Ze laten zich als het ware in hun hart kijken. Staan te stralen in de zon. Ook wat uitgebloeid is, kan heel mooi zijn. Van de hortensia blijft in de winter alleen een teer geraamte over, als fijn kant.

 

De beelden in de tuin, ik weet dat ze er staan. Maar liever ben ik bij de vlinderstruiken waar het met warm weer een feest is. Het is de kunst een vlinder van dichtbij te fotograferen. Zodat ik ’m thuis, als ik de foto opblaas, zijn roltongetje in de nectar zie dopen. Ik maak in die anderhalf uur minstens hondervijftig foto’s en ik heb er nu duizenden. Ik ben een amateurfotograaf en hoop er ooit nog eens een fotoboek van te maken.

 

Heel soms neem ik iemand mee, mijn man of een van mijn dochters. Maar het liefste ben ik hier alleen. In alle rust. We leven in zo’n jachtige tijd. Iedereen is op zoek, maar je hoeft helemaal niet ver te zoeken. Sta eens stil en kijk om je heen, zoals ik dat doe in de tuin bij Het Depot. En je ontdekt een paradijs.”

 

De vier foto's zijn gemaakt door GERDA VAN DE GOOR

Stichting Utopa actualiseert en stimuleert creatieve talenten van mensen
Lees verder Stichting Utopa