Peter Keizer
In Nederland wordt het woord plethora zelden gebruikt. Dat is jammer, want het geeft exact en trefzeker aan waar het om draait in beeldende kunstuitingen die fysiek aanwezig zijn, zoals de schilderijen en sculpturen van Peter Keizer. De letterlijke vertaling van het Griekse plèthõrè luidt: het vol zijn. In de medische wereld wordt de term gebruikt om het verschijnsel ‘volbloedigheid’ aan te geven. Meer in het algemeen wordt met plethora een aangename overdaad aan schoonheid bedoeld. Peter Keizer maakt met zijn beelden en schilderijen duidelijk dat overdaad níet schaadt. Plethora is voor hem een welkom en weldadig fenomeen. Hij schurkt behaaglijk en comfortabel aan tegen schoonheidsbeleving en tegelijk prikkelt hij de zinnen en zet de zintuigen op scherp.
Hoeveel overdaad kan een mens aan? In beeldengalerij Het Depot is onder meer een installatie te zien die bestaat uit 49 in glas geblazen vrouwenborsten. Ze liggen verleidelijk op houten dukdalven. Samen vormen de objecten een soort ‘square’ met de toepasselijke titel ‘The Fountain of Life’. Argeloze bezoekers van het ‘plein’ worden overspoeld door levensbronnen: een zee van borsten met vuurrode tepels. Vol van leven en vervuld van lust en begeerte is ook ‘Godin van de vruchtbaarheid’, een enorme sculptuur die overrompelend aanwezig is. Keizer assembleerde het beeld met houtdelen die hij verlijmde en vervolgens bewerkte. In de bijna drie meter hoge tors Isis zijn balsa, taxus, cypres, mammoet en purperhart verwerkt.
In zijn schilderijen, beelden en installaties verhevigt, sublimeert en intensiveert Peter Keizer fysieke beleving. Lichamelijke ervaring is een onvervreemdbare component van zijn kunstenaarschap en van zijn persoonlijkheid. Vervolmaking is een factor van belang: niet omdat hij de waargenomen werkelijkheid als ontoereikend ervaart, maar omdat hij de overweldigende ervaring ervan in alle hevigheid wil vangen, vastleggen en verankeren in beeldende kunst. Daardoor ontstaan concentraties van intensiteit, lichamelijkheid en activiteit. Groei en bloei, begeerte en erotiek beleven hun hoogtepunt in beelden en schilderijen die vaak ten prooi vallen aan overdrijving. Humor, understatement en relativeringsvermogen zorgen voor het tegenwicht dat nodig is om te voorkomen dat de kunstenaar doorschiet in zijn enthousiasme en ongebreidelde scheppingsdrang.
Een paar jaar geleden groeide bij Peter Keizer de behoefte om werk te maken waar hij omheen kon lopen. Het roer ging drastisch om. Een recente serie keramische beelden was het gevolg. Vergelijkend warenonderzoek levert de verrassende conclusie op dat er inhoudelijk gezien eigenlijk niet eens heel veel is veranderd. De taal die de kunstenaar spreekt in zijn schilderijen blijkt zich ook uitstekend te lenen voor een omzetting naar het idioom van de beeldhouwkunst. Het bijna wellustige modelleren van de amorfe klei is goed te vergelijken met de pasteuze schilderijen waarin onvervalste expressiedrang doorklinkt. Keizer wroet, kerft en krast in de natte klei alsof hij met morsige kwasten door verse verflagen ploegt. Er bestaan duidelijke overeenkomsten in het handschrift van beelden en schilderijen. In recente schilderijen wordt de bloesem letterlijk in dikke klodders op het doek geboetseerd. Anderzijds beschildert hij beelden, objecten en zelfgemaakte sokkels volgens de standaardprincipes van de schilderkunst. Soms voorziet hij keramische beelden zelfs van plakplaatjes, voordat ze de oven in gaan. Dat doet hij om de picturale impact te vergroten. Zo ontstond als een van de eerste beelden een met bloemen versierde torso met de titel ‘Ze is wel … Ze is niet’... en beelden van lichaamsfragmenten waaraan op cruciale plekken eigenaardige coderingen zijn toegevoegd.