NL EN
DE FR

Aart Schonk

< Ga terug naar het overzicht

Aart Schonk (1946 - kreeg zijn opleiding aan de Rijksakademie te Amsterdam. Modelleren bij Esser, Hund en Grégoire, hakken bij Van der Pant en tekenen bij Den Ouden in de avondklas. Maar voor beeldhouwers was de Rijksakademie, hoe je het ook wendt of keert, een opleiding tot modelleur. Schonk wilde beeldhouwer worden in de oude betekenis van het woord en hij legde zich daar, nadat hij de Rijkskademie verlaten had, in toenemende mate op toe. Hij wilde meer begrijpen van de aanpak van Giovanni Pisano, Jacopo della Quercia, Donatello en Michelangelo. In Nederland kon eigenlijk niemand hem dat bijbrengen. In de zomervacanties van zijn Rijksakademietijd huurde hij een kamer in Carrara waar hij overdag hakte bij de werkplaats van een marmerbedrijf waar er in dat gebied, net als bronsgieterijen, ontelbaar veel van zijn. Thans woont en werkt hij met zijn vrouw Eva Steiner het grootste deel van het jaar in Pietrasanta, ten zuiden van Carrara.


Schonk is daar een echte marmerhakker van figuren en monumentale figuurgroepen geworden, maar hij modelleert, schildert en tekent ook. Zijn belangrijkste thema is de Griekse mythologie, met twee van de hier te bespreken torso’s is daarmee een directe, inhoudelijke verwantschap.
De aanpak die Schonk hanteert is dus die van de taille directe. Hij tekent zijn figuur in grote lijnen met houtskool op de steen en begint te hakken. Hij weet tot hoever hij kan gaan; als hij te diep in de steen hakt is dat onherroepelijk en moet hij een fors deel van het oppervlak - en daarmee van het totale beeld - aanpassen; hierin schuilt de uitdaging die zijn creatieve verbeelding stimuleert.
In zijn beelden lijkt Schonk er naar gestreefd te hebben iets paradoxaals te bereiken: enerzijds de figuur zo sterk mogelijk driedimensionaal uit laten komen en anderzijds zo min mogelijk de steen aantasten.
Dat is het meest duidelijk bij de onder- en bovenkant van het beeld: er was een rechthoekig blok, dat staat op het vlak dat gekozen is voor de onderkant. Aan de bovenkant is het vlak te zien waar de steen eindigt.
Op bijna elk beeld van Schonk komt wel een vlak voor dat donker verweerd van kleur is; het is het deel dat lang aan de buitenlucht heeft blootgestaan. Schonk houdt er niet van dit weg te esthetiseren: dit was het einde van het blok en dat blijft het. Behalve aan de voorkant kan zo’n vlak zich overigens aan elke zijde van het beeld bevinden; het is het bewijs van het handwerk, maar het moet niet te opvallend zijn.


De driedimensionaliteit is voor Schonk een wezenlijk onderdeel van het beeld; hoewel een duidelijke voor-, zij-, en achterkant aanwijsbaar is, wil hij een vorm als een object in de ruimte weergeven dat van alle kanten even belangrijk is om naar te kijken; een beeld dat van alle kanten een sculpturaal interessant gezichtspunt biedt.


De torso’s zitten in een blokvorm: dat geeft aan de figuren basis en soliditeit. De soliditeit, de stevigheid, wordt ook bewerkstelligd doordat de vormen van de figuren algemeen gehouden zijn, er wordt geen poging gedaan om marmeren mensen te maken ook al hebben zij geen hoofd, armen of benen. De figuren van Schonk zijn in de eerste plaats beelden waar aan alle zijden nog duidelijk te zien is wat de limieten van het blok zijn. Voor Schonk is het maken van een torso in de eerste plaats het vinden van de juiste verhouding tussen het gekozen blok steen en het gewenste beeld.

Curriculum Vitae

Exposities

1985 Atelierexpositie, Nieuwe Kerkstraat, Amsterdam
1985 NMB Herengracht, Amstrdam, met schilderijen van Masa Ariyoshi
1987 Galerie Imago, Amsterdam, met schilderijen van Onno Boerwinkel
1988 Galerie Traject, Utrecht
1989 VARA-expositie, Hilversum
1990 Oude Raadhuis, Aalsmeer, met schilderijen van Jan Schonk
1995 Atelierexpositie, Nieuwe Kerkstraat, Amsterdam
1995 Galerie Famke van der Kooi, Zoelen, met schilderijen van Willem den Ouden
1996 Galerie De twee Pauwen, Den Haag, groepstentoonstelling
1996 Galerie De Vlierhoeve Blaricum, groepstentoonstelling
2002 Galerie De Vlierhoeve, Blaricum
2002
2003
Traverse Gemeentehuis Jagtlust, Bilthoven, met tekeningen van Willem den Ouden
2003 Galerie De Vlierhoeve Blaricum, groepstentoonstelling
2004 Galerie Famke van der Kooi, Zoelen, met beelden van Eva Steiner
2005 Galerie De Vlierhoeve Blaricum, groepstentoonstelling
2007 Museum Beelden aan Zee, Scheveningen, Mythen en Metamorphosen: de fontein van Aart Schonk
2007 Wageningen, Het Depot, Torso’s
Stichting Utopa actualiseert en stimuleert creatieve talenten van mensen
Lees verder Stichting Utopa